من و سکوت و صبوری؟ من و تحمل دوری؟

درد به دور گردنم

manosokoot — Fri, 13 Nov 2009 11:15:53 GMT

می بافم
تار از درد، پود از غم
رج به رج، دونه به دونه.
دردها رو می بافم در سکوت سنگین قلبم.
چه زمستان سردی خواهم داشت با این شال به دور گردنم!

خاک...خنده

manosokoot — Thu, 12 Nov 2009 06:16:18 GMT

خاک بر فرق اعتبار کنم

خنده بر وضع روزگار کنم

که سرابی تو، سراب

manosokoot — Wed, 11 Nov 2009 16:52:52 GMT

و چه روياهايي!
که تبه گشت و گذشت
و چه پيوند صميميتها
که به آساني يک رشته گسست
چه اميدي, چه اميد؟
چه نهالي که نشانديم و بي بر گرديد

دل من ميسوزد
که قناريها پر بستند
که پر پاک پرستوها را بشکستند
و کبوترها را
آه کبوترها را
و چه اميد عظيمي به عبث انجاميد

دل خراب...

manosokoot — Tue, 10 Nov 2009 09:44:34 GMT

دل خراب من ازین خرابتر نمی شود

که خنجر غمت ازین خرابتر نمی زند

ساده است...

manosokoot — Thu, 30 Apr 2009 05:16:08 GMT

ساده است نوازش سگي ولگرد، شاهد آن بودن كه چگونه زير غلطكي مي‌رود و گفتن اينكه سگ من نبود...

ساده است ستايش گلي، چيدن، و از ياد بردن آنكه گلدان را آب بايد داد...

ساده است بهره‌جويي از انساني، دوست داشتنش، بي احساس عشقي، او را به خود وانهادن و گفتن كه ديگر نمي‌شناسمش...

ساده است لغزشهاي خود را شناختن، با ديگران زيستن به حساب ايشان، و گفتن كه من اين‌چنيني‌ام...

ساده است كه چگونه مي‌زي‌ايم...

باري، زيستن، سخت ساده است! و پيچيده نيز هم...!

مارگوت بيكل

بال بال میزنیم...

manosokoot — Fri, 27 Feb 2009 07:47:00 GMT

دیروز، شکست!

نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت...

manosokoot — Sat, 05 Jul 2008 16:33:18 GMT

آن که مست آمد و دستی به دلِ ما زد و رفت

درِ این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت

خواست تنهاییِ ما را به رخِ ما بکشد

تنهای بر درِ این خانهی تنها زد و رفت

دلِ تنگش سرِ گل چیدن ازین باغ نداشت

قدمی چند به آهنگِ تماشا زد و رفت

...

ه. الف. سایه

من همچنان تو تنبلی و علافگردی در عین داشتن یه دنیا کار رکورد دار عالمم!!

بخش ارتوپدی هم تموم شد و رفت! اوایل خیلی بدم اومده بود از این بخش ولی هرچی جلوتر رفتم بهتر شد. به عنوان شغل آینده لحظهای هم بهش فکر نمیکنم ولی کلاً رشتهی بدی هم نیست! درسته که یه جورایی شبیه قصابی میمونه حرفها و کاراشون!

منِ دودرِ از زیر کار در رو، دو روز تا 9 شب کشیک اورژانس وایسادم! (تشویق بفرمایید!!) کلی اکتیو بازی از خودم ساطع کردم!! با رئیس بخش اورژانس هم لج افتادم و وقتی که گفت استاجر نباید تو اورژانس باشه زمین و زمان رو به هم ریختم و از لجش بیشتر هم وایسادم! چه معنی داره یکی به من زور بگه؟!!

دیگه درس بسه! ظرفیتم تموم شد! حالا یه کم از کتابها بگم:

دلتنگیهای نقاش خیابان چهل و هشتم

نویسنده: جی. دی. سالینجر

ناشر: ققنوس

تعداد صفحات: ۲۶۴

قیمت: ۳۲۰۰ تومان

مجموعه داستان کوتاه سلینجر. همونجوری که تو کامنتهای پست قبل هم نوشتم همچین چنگی به دلم نزد. البته به جز خود داستان دلتنگیهای نقاش..

خنده در تاریکی

نویسنده: ولادیمیر ناباکوف

ناشر: مروارید

تعداد صفحات: ۲۵۶

قیمت: ۳۲۰۰ تومان

به پیشنهاد کیوان 35 درجه خوندمش. با اینکه کتاب بدی نبود ولی همچین هم برای من ایدهآل نبود! شاید فقط سرگرمی!

و دیگران

نویسنده: محبوبه میرقدیری

ناشر: روشنگران و مطالعات زنان

تعداد صفحات: ۲۱۶

قیمت: ۳۲۰۰ تومان

باز هم یه وحشت خیلی خیلی زیاد داشتم موقع خریدنش. فقط اینکه برنده جایزه مهرگان بود یه کم دلم رو قرص کرده بود واسه خریدنش. خوندنش پدرم رو درآورد! نه اینکه روون نبود! اتفاقاً بود. اتفاقاً کتاب خوبی بود. خیلی بیشتر از انتظارم ولی صفحه به صفحهاش پوستم رو میکند! کاملاً مناسب برای روحیه خودآزاری من بود! وضعیت شخصیت داستان خیلی دردناک بود. همهمهی خاطرات و فکرها و حسرتها و دلخوریهاش تو ذهنش، تو اون شرایطی که بود آزار دهنده بود. بدجوری دلم برای بیچارگیاش در مقابل «زینت» میسوخت. اینکه دقیقاً تو زمانی که اون داشت از یه بخش مهمی از زندگیاش میبرید، «زینت» داشت یه بخش مهمی رو به دست میآورد. این تقابل بدبختی اون و خوشبختی زینت دیوانهام کرد. عمری که از دست داده بود... دلم میخواد با یکی که این کتاب رو خونده بشینم حرف بزنم، حرف بزنم، حرف بزنم...

اپرای قورباغههای مردابخوار

نویسنده: جواد سعیدی پور

ناشر: کاروان

تعداد صفحات: ۱۲۸

قیمت: ۱۴۰۰ تومان

مجموعه مینیمالهای رضا ناظم. از طریق وبلاگش با این کتاب آشنا شدم. چون مدتی بود که مینیمالهاش رو تو بلاگش میخوندم امیدوار بودم مینیمالهای تکان دهنده و جالبی باشن ولی اصلاً خوشم نیومد. مینیمالهاش اون تکون و شوک آخر رو که معمولاً از مینیمال انتظار میره رو نداشت. از اول شروع کردم، دیدم جلو نمیرم. از آخر خوندم به اول، باز دیدم که نه، اینجوری هم نمیشه! ولش کردم!

بیژن و منیژه

نویسنده: جعفر مدرس صادقی

ناشر: نشر مرکز

تعداد صفحات: ۱۵۸

قیمت: ۲۸۰۰ تومان

یک داستان کاملاً ایرانی. همین! حس خاصی ندارم! نه خیلی درگیرم کرد، نه بدم اومد. کاملاً یه کتاب صرفاً برای خوندن!

بیوتن

نویسنده: رضا امیرخانی

ناشر: نشر علم

تعداد صفحات: ۴۸۰

قیمت: ۶۵۰۰ تومان

تاثیری که از کتاب «ارمیا» روم مونده هنوز هست و فکر نمیکنم از بین بره. قشنگترین دیدی که به جبهه پیدا کردم از طریق کتاب ارمیا بود. ماجرای رحلت امام هم با خوندن این کتاب برام یه جورایی آشنا شد، اونجوری که انگار خودم اونجا بودم و دیدم. لحظههایی که ازمیا زیر دست و پا بود انگار تک تک استخوانهای خودم داشت خورد میشد... از اونجا بود که رضا امیرخانی شد یه نویسنده آشنا برام.

کتاب «منِ او» رو هم خوندم. هرچند خیلی ازش یادم نمونده ولی هروقت اسم کورههای آجرپزی میاد ناخودآگاه تصویرهایی برام تداعی میشه که در حین خوندن این کتاب تو ذهنم ساختم. دوباره باید بخونمش. فقط میدونم که حس خوبی داشتم نسبت به کتاب.

اما بیوتن!

اولین بار رو شیشه انتشارات هاشمی تو میدون ولیعصر بود که دیدم نوشته "چاپ دوم بیوتن رضا امیرخانی رسید" چون مدتها بود که از کتاب و کتابخونی دور بودم هیچ خبری از کتابها و چاپهاشون نداشتم و برای اولینبار بود که اسم این کتاب رو میدیدم. به خودم گفتم حتما میخرمش!

یه روز که رفته بودم انتشارات هاشمی تو ردیف کتابهای کنار صندوق دیدمش. کلی کتاب برداشته بودم و قیمت شش هزار و پونصدی اش دودلم کرد. گذاشتمش سر جاش و گفتم یه روز دیگه میخرمش!

دو روز نگذشته بود که تو هفتان خبر جلسه نقدش با حضور رضا امیرخانی تو شهر کتاب رو دیدم. جلسه سه روز بعد بود. به خودم گفتم همین فردا میرم میخرمش و میخونم و میرم جلسه نقد. جلسهاش سه شنبهای بود که با دوستام قرار گذاشته بودیم کشیک بمونیم. باز هم شک نکردم و گفتم تا ساعت 5 کشیک میمونم و بعد میرم جلسه نقد. شهر کتاب مرکزی هم به بیمارستان نزدیکه! به این امید بودم ولی نشد کتاب رو بخرم. سهشنبه هم لذت یاد گرفتن تو اورژانش و نخوندن کتاب باعث شد که نرم. الان مثل چی پشیمونم! الان که خوندمش و هنوز تو دنیاش گیر کردم و هزار هزار سوال تو ذهنم داره میچرخه حسرت اون جلسه رو میخورم!

عجب کتابیه این «بیوتن»! از اسمش که هنوز نمیدونم چیه! تا تک تک شخصیتها و موقعیتها و حرف هاشون!

ارمیا، اون شخصیت دوست داشتنی، تو نیویورک، بین این آدمها، تو این شرایط چه کار میکنه؟! 480 صفحه کتاب یه نفس جلو میره و نفس من تو سینهام حبسه! گاهی کتاب رو میبندم و میگم:

آهای، رضا امیرخانی! حواست هست داری چیکار میکنی؟! این ارمیای سرگردان و بیاختیار کیه؟ این خشی و بیل رو چجوری اینقد طبیعی ساختی که هیچ رقمه از دستشون راه فراری نیست؟! نکن! این کار رو با منِ خواننده نکن!!

قویترین شخصیت کتاب به نظرم خشی بود. آدمهایی که واقعاً میتونن باشن و فقط باید دعا کرد گیر همچین کسایی نیفتاد!

میگن رضا امیرخانی برای این کتاب یک سال با ماشین تمام ایالتهای امریکا رو گشته و تحقیق کرده. شاید واسه همینه که اینقدر فضا قابل فهمه. تک تک آدمهاش شخصیت نیستند، یک تیپ شخصیتیان، یه جورایی یه نمادن! خوشم میاد از این جور داستانها. بودن ارمیا تو داستان لذت بخشه، چون همون ارمیاست، همون که سالهای اول دبیرستان من عاشقش بودم، همونکه ناخودآگاه شده بود تیپ مورد علاقهام. پس زنده بودنش برام لذت بخش بود اما این ارمیای بیوتن اون ارمیا هم بود و هم نبود! شاید قصد هم همین بوده که ارمیا تو زندگی امروز، تو دغدغههای زمینیتر و سختتری باشه و خودشو رو نشون بده. به نظرم اینجا واقعاً ارمیا کم میاره. خودش رو ول میکنه. شاید مثل همون ماجرای معدن تو کتاب ارمیا. اونجا هم واداده بود. دوست داشتنی نبود به همون اندازهای که تو جنگ یا زمان رحلت امام بود.

با این وجود رمان «بیوتن» دوباره لذت خوندن متنهای قوی امیرخانی رو داشت. متنهایی که میبینی چجوری به هم وصل میشن و معنا میگیرن از آیههای قرآن. لذت بخشه خوندن متنهاش برام!

ممنون آقای امیرخانی!

فکر کنم کتابهای دیگهای هم خوندهام ولی الان یادم نمیان!!!

خواب و خیال

نازنین آمد و دستی به دلِ ما زد و رفت

پردهی خلوتِ این غمکده بالا زد و رفت

کنجِ تنهاییِ ما را به خیالی خوش کرد

خوابِ خورشید به چشمِ شبِ یلدا زد و رفت

دردِ بیعشقیِ ما دید و دریغش آمد

آتشِ شوق در این جانِ شکیبا زد و رفت

خرمنِ سوختهی ما به چه کارش میخورد

که چو برق آمد و در خشک و ترِ ما زد و رفت

رفت و از گریهی توفانیام اندیشه نکرد

چه دلی داشت خدایا که به دریا زد و رفت

بوَد آیا که ز دیوانهی خود یاد کند

آنکه زنجیر به پای دلِ شیدا زد و رفت

سایه آن چشم سیه با تو چه میگفت که دوش

عقل فریاد برآورد و به صحرا زد و رفت.

ه.الف.سایه

مهر مادری

گربهای لانهی موشی را پیدا کرد و به بچه موشها هجوم برد.

موش یکهو فریاد زد:

"تو که خودت مادری، چطوری دلت میآید بچههای مرا با خودت ببری؟"

گربه جواب داد: " درست به همین خاطر. بچههای من هم بچه موش را بیشتر از هر غذایی دوست دارند!"

فرانتس کافکا

گلها

گرگی به گله زد و یک گوسفند را با خود برد. چوپان، سنگی به طرفش پرتاب کرد و چند تا فحش آبدار نثارش کرد.

گلهایی که پیش پای او روی زمین روییده بودند خیلی تعجب کردند و به همدیگر گفتند: "چرا به گرگ فحش میدهد که هیچ آزاری به ما نمیرساند اما با گوسفندان بد که ما را لگد میکنند و میخورند کاری ندارد؟"

فرانتس کافکا

ز هشیاران عالم هرکه را دیدم غمی دارد ... دلا دیوانه شو، دیوانگی هم عالمی دارد

manosokoot — Mon, 16 Jun 2008 12:51:24 GMT

هر روز یک کتاب!

چه لذتی! بدون توجه به کوه کارهایی که سرم آوار شدهان و نمیدونم چجوری از زیر اینهمه نخاله خودم رو زنده بکشم بیرون! حس یه آدمی رو دارم که زیر آوار گیر کرده ولی نمیتونه بیاد بیرون و یه باریکه نور از بالا رو صورتش میتابه و رقص گردههای غبار رو تو اون باریکه میبینه و از دیدن این صحنه لذت میبره. آدمی که نمیدونه یا درست تر بگم، نادیده میگیره بوی مرگ رو، ضعف رو، گرسنگی رو و ناامیدی رو! کاری به قبل و بعد نداره و دلخوشه به لحظه قشنگی که الان براش درست شده.

من هر روز یک کتاب میخونم و دلم قیلی ویلی میره از لذتش! آب و هوا عجیب این روزها تابستونیه! جون میده دراز کشیدن با یه ملافه زیر آفتابی که از پنجره میتابه. یه بشقاب گیلاس و زردآلو و هلو کنار دستم و صفحههایی که تند و تند ورق میخورن!

کار هر چند روز یه بارم شده رفتن به کتابفروشی و دو سه تا کتاب خریدن و بغل کردنشون و لذت بردن از بوی دوست داشتنی کتابفروشی!

مطمئنم که اونهایی که از گرونی کتاب حرف میزنن و به این بهونه کتاب نمی خرن فقط تنبلن! قیمت یک کتاب خیلی کمتر از یک وعده غذا خوردن تو یه فست فود معولیه! یه پیتزا با یه سالاد یا یک ساندویچ با نوشابه و سیب زمینی حداقل 6 تومن میشه درحالی که اکثر کتابها چیزی بین دو تا چهار هزار تومنن! اکثراً روی دوهزار تومن. هزینه خرید یه هفته کتاب من (با سیستم روزی یه کتاب) حدود یک چهارم هزینهایه که قبلاً خرج غذا و هله و هوله هفتگیام میکردم با یه لذت چندین برابر و مزایایی چه بسا بیشتر!!!

بخش ارتوپدی خیلی مسخرهتر از اون چیزیه که انتظار داشتم. ذرهای بهش علاقه ندارم و هیچی واسش نمیخونم. بیمارستان فیروزگر رو دوست دارم نه به خاطر استادها یا آموزشش یا از این جور مسائل! بلکه به خاطر قدیمی بودنش! لذت میبرم از دیدن آجرهای کهنهای که داره! از حیاطهای پیچ در پیچش و راهای مختلفی که به ساختمونهای مختلفش داره. اون قدیم ندیما که ترم یک-دو بودم خیلی فرق داشت. خیلی کهنهتر از این حرفها بود! شیشههای شکسته و قاب عکسی که وقتی از در وارد میشدی انگار صاف داشت تو رو نگاه میکرد!! نمیدونم اون قاب الان کجاست ولی من هر روز که وارد میشم ناخودآگاه سرم رو بلند میکنم که ببینمش ولی نیست!

ماکت بیمارستان! احتمالاْ ساخت عصر پارینه سنگی!! (کیفیت عکس رو شرمنده!!)

حضور و غیاب این بیمارستان با از این کارتهاییه که میکشن ولی اثر انگشت هم میخواد! لطف کردن واسه ما اثر انگشتش رو فعال نکردهان ولی واسه کارمندها، رزیدنتها و اینترنها اجباریه! خوشحالم که من مجبور نیستم مثل زندانیا انگشتم رو واسه چک شدن بهش بچسبونم! احساس کنترل شدن اصلاً جالب نیست! کم مونده DNA چک کنن!!

جای انگشت مربوطه!!!

از اونجایی که من همیشه وضع حافظهام به خرابی الانم بوده و هیچی از فیلمایی که میدیدم یا کتابهایی که میخوندم یادم نمیموند،

سوم دبیرستان که بودم تصمیم گرفتم که در مورد هر فیلم یا کتاب یه چیزی بنویسم! یه دفتر برداشتم و با اراده پیش رفتم. بیشتر کتابها. خلاصه و حسم رو نسبت بهشون مینوشتم. کم کم از صرافتش افتادم و اون دفتر هم نمیدونم کجا گم و گور شد.

از اون موقع به بعد با بالاتر رفتن سن، وضع حافظهام هم رو به افول گذاشت و شدم اینی که الان هستم! حتی اسم کتابهایی که تو این یه هفته خوندم رو هم به زور یادم میاد. شاید این وبلاگ بتونه نقش اون دفتر رو ادامه بده!

لیست کتابهایی که از 4 شنبه پیش تا امروز خواندهام:

حکایت عشقی بی قاف، بی شین و بی نقطه (مجموعه داستان کوتاه)

نویسنده: مصطفی مستور

ناشر: نشر چشمه

قیمت: 900

تعداد صفحه: 68

جالب نبود برام. با اینکه داستان کوتاه رو خیلی دوست دارم ولی واسه خوندن این داستانها عملاً جون میکندم.

عشق روی پیاده رو (مجموعه داستان کوتاه)

نویسنده: مصطفی مستور

ناشر: رسش

قیمت: 1500

تعداد صفحه: 140

مثل مورد بالا. خوشم نیومد. نمیدونم چرا به نظرم صحنههایی که مصطفی مستور میسازه یه جورایی مصنوعیه. به دل نمیشینه. حس میکنم میخواد فضای داستانهای دهه 50 و 60 رو از خودش بسازه! تقلیدیه، همون به دلم نمیشینه!! خیلی از کتابهاش رو خوندم به امید اینکه شاید یه چیزی بشه و خوشم بیاد ولی نه، نشد! دیگه مطمئن شدهام که نه، اصلاً دنبال داستان دیگهای ازش نمیرم.

انتخاب (مجموعه داستان کوتاه)

نویسنده: سیمین دانشور

ناشر: نشر قطره

قیمت: 2000 تومان

تعداد صفحه: 168

اونجوری نبود که انتظار داشتهام. دو سه تا داستانش خوب بود ولی اکثراً نه. داستانهای کوتاه سیمین هم خیلی جالب نیستند. یعنی به پای رمانهاش نمیرسن وگرنه خوبن!

43 داستان عاشقانه (مجموعه داستان کوتاه)

گردآورنده: ولف وندراچک

ناشر: نشر مرکز

قیمت: 2200

تعداد صفحه: 160

واااااای، مزخرف به تمام معنا! احساس آدمی رو داشتم که گول خورده! گول اسم کتاب رو. دریغ از یه دونه داستان جالب. میخوندم و به خودم فحش میدادم! میخوندم و حرص میخوردم از وقتی که دارم سرش میذارم!

در کل این 43 تا، 3 تا داستانش برام جالب بود که حتماً در آینده نزدیک اینجا مینویسمشون!

بازی آخر بانو

نویسنده: بلقیس سلیمانی

انتشارات: ققنوس

قیمت: 3800 تومان

تعداد صفحه: 292

خیلی دل و دل کردم وقتی خواستم این کتاب رو تو نشر چشمه بخرم. راستش از رمانهایی که نویسنده زن دارن واهمه دارم. معمولاً به این آسونیا دلم رضایت نمیده به خوندنشون! بنا به توصیه گیوتین عزیز به رمانهایی که جایزه ادبی بردهان اعتماد میکنم. این کتاب رو هم به همین دلیل خریدم. بد نبود. داستان روونی بود. نوع روابط هم خوب بود ولی بعضی جاها بدجوری اغراق داشت و واکنش طبیعی نبود. ولی فضاهایی که ساخته بود و نوع رابطه بانو با این مردها خوب بود. قسمتهای دانشکده و خانم دکتر محمدخانی هیچ رقمه نمیچسبید. زیادی دروغ بود. کاش نویسنده نمیخواست آخر داستان رو این شکلی به هم بیاره و عاقبت شخصیتها رو نشون بده. آخر داستان با کل فصلهای قبلش نمیخوند.

وانهاده

نویسنده: سیمون دوبوار

ناشر: نشر مرکز

قیمت: 2000 تومان

تعداد صفحه: 150

یادداشتهای روزانه زنی که میفهمه شوهرش معشوقه داره و عکسالعملهاشه. خیلی کتاب روون و قابل باوری بود. واکنشها کاملاً طبیعی و قابل درک. خیلی خیلی روون. با تمام وجود استیصال رو میشد درک کرد. تک تک واکنشها، تردیدها و نگرانیش رو میشد درک کرد. پای به پای شخصیت داستان حرص میخوردم، ناامید میشدم، شک میکردم ولی اگه من بودم وقتی کار به آخر داستان نزدیک میشد، قبل از جدا کردن خونه توسط شوهر، بدون شک و درنگ ترکش میکردم. شخصیت داستانش ضعیف بود. نه اینکه ضعیف پرداخته شه باشه ها، نه! حرفش هم همین بود که زنیه که استقلال نداره و به اطرافیانش وابسته است ولی من این شخصیت ضعیف رو نمیپسندم با اینکه با کتاب خیلی حال کردم.

فقط کتاب همه میمیرند رو قبلاً از سیمون دوبوار خونده بودم. اون کتاب خوووووردم کرده بود. شخصیت آشنایی داشت که میشناختمش! قبلنا هم ازش گفته بودم. جداً نویسنده توانمندیه. مطمئنناً بقیه کتابهاش رو هم خواهم خواند.

بگذریم (مجموعه داستان کوتاه)

نویسنده: بهناز علیپور گسکری

ناشر: نشر چشمه

قیمت: 1300 تومان

تعداد صفحه: 134

بازهم یه مجموعه داستان کوتاه که همچین به دل نمیشینه اما خیلی خیلی بهتر از اون یکیاست که تا الان گفتهام. جایزه مهرگان سال 83 رو برده. داستانش هم امروزیتره.

نمیدونم چرا داستانهای کوتاه ایرانی امروزی نیستند. چرا اینقدر آدمهاش دورن؟ دور از من و تو و دغدغههای این دوره زمونه. همه یه عده زن یا مرد مالیخولیایی که هزارتا فکر تو سرشون چرخ میزنه. بلا استثنا حداقل یک داستان در مورد تیمارستان داره بدون اینکه هذیانهاشون قابل درک باشه. حتماً یه خودکشی به مزخرفترین شیوه، به علتهایی که حتی یه دونهاش علل شایع خودکشی الان جامعه نیست. تو همه این داستانها تقلید و تکرار رو میشه دید. میشه تلاش نویسنده رو حس کرد. من از داستانهایی که توش عرق ریختن نویسنده برای نوشتن رو میشه فهمید متنفرم. اکثر کتابهایی که این روزها خوندم اینجوری بودن. نمیگم دیگه نمیخونم ولی جداً از مجموعه داستانهای کوتاه نویسندههای تازهکار تا حالا خیری ندیدهام!

لطفاً به من کتاب و کتابفروشی معرفی کنید!

ممنون!

در حاشیه:

ساعت ۳:۳۰ عصر یه روز داغ داغ! تو یه کوچه خلوت که پرنده پر نمی زنه، وقتی همه تو خونشون خوابن، چی لذت بخش تر از صدای شر شر آبیه که تو یه رودخونه به سنگ ها برخورد می کنه و خنکی ملسی که تو هوا پراکنده میشه؟

گاهی بساط عشق خودش جور میشود... گاهی به صد مقدمه ناجور میشود

manosokoot — Fri, 06 Jun 2008 15:23:18 GMT

گفتم بگریم تا ابل چون خر فروماند به گل

وین نیز نتوانم که دل با کاروانم میرود

این شعر رو عجیب دوست دارم. ولی برام جالبه که تا حالا نشده بود که کامل بخونمش! نمی دونم بالاخره کی می تونم به علائقم که کتاب خوندن و شعر خوندن برسم. همه کاری می کنم جز این!

البته طبق عادت همیشگی، این فصل فصل کتابخونیه! بدون اینکه خودم بخوام تمام مدت در حال خوندن کتابم. روزی یک کتاب!! خوشحالم از این! هوا که گرم میشه همراه با عطش آب عطش کتاب خوندن هم میفته به جونم. خیلی لذت بخشه. چه لذت هایی تو زندگی هست ها!

ناخودآگاه می بینم که یه کتاب گرفته ام دستم و تند و تند دارم می خونمش! حالا هزار تا درس و مقاله و پروپوزال ننوشته هم کنار دستمه!!

یه جورایی مصداق من نه خود می روم او مرا می کشد...

کتاب دختر پرتقالی رو خوندم. عاااااااااااالی بود.خیلی خوشم اومد. بسیار بسیار توصیه اش می کنم!!

یه کتاب دیگه هم« دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد...» بود. یک مجموعه داستان کوتاه از آنا گاوالدا که اونم بد نبود ولی خیلی تکان دهنده نبود!! ولی بی نهایت از اسمش لذت بردم! کسی می تونه بگه که همچین چیزی رو دوست نداره؟ اینکه جایی کسی منتظرش باسه!

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم میرود

وان دل که با خود داشتم با دلستانم میرود

من ماندهام مهجور از او بیچاره و رنجور از او

گویی که نیشی دور از او در استخوانم میرود

گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون

پنهان نمیماند که خون بر آستانم میرود

تندی مکن با کاروان محمل بدار ای ساروان

کز عشق آن سرو روان گویی روانم میرود

او میرود دامن کشان من زهر تنهایی چشان

دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم میرود

برگشت یار سرکشم بگذاشت عیش ناخوشم

چون مجمری پرآتشم کز سر دخانم میرود

با آن همه بیداد او وین عهد بیبنیاد او

در سینه دارم یاد او یا بر زبانم میرود

بازآی و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین

کآشوب و فریاد از زمین بر آسمانم میرود

شب تا سحر مینغنوم و اندرز کس مینشنوم

وین ره نه قاصد میروم کز کف عنانم میرود

گفتم بگریم تا ابل چون خر فروماند به گل

وین نیز نتوانم که دل با کاروانم میرود

صبر از وصال یار من برگشتن از دلدار من

گر چه نباشد کار من هم کار از آنم میرود

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن

من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم میرود

سعدی فغان از دست ما لایق نبود ای بیوفا

طاقت نمیارم جفا کار از فغانم میرود

دل دیوانه ی تنها دل تنگ...

manosokoot — Tue, 03 Jun 2008 11:10:18 GMT

تو افکار خودم غرق بودم که یه دفعه یه آهنگ رو از تلویزیون شنیدم. دل تنگ با صدای اصفهانی. سوم راهنمایی بودم که آلبوم حسرت شد یه همدم! دلم همون روزها رو می خواد.. همون دغدغه هایی که مثل مرگ و زندگی برامون مهم بود ولی الان که بهشون فکر می کنم مثل بازی ان!

سر خود را مزن اینگونه به سنگ
دل دیوانهی تنها٬ دل تنگ
منشین در پس این بهت گران
مدران جامهی جان را مدران
مکن ای خسته در این بغض درنگ
دل دیوانهی تنها٬ دل تنگ
پیش این سنگدلان قدر دل و سنگ یکی است
قیل و قال زغن و بانگ شباهنگ یکی است
دیدی آنرا که تو خواندی به جهان یار ترین
چه دل آزار ترین شد چه چه دل آزار ترین؟
نه همین سردی و بیگانگی از حد گذراند؟
نه همین در غمت اینگونه نشاند؟
با تو چون دشمن دارد سر جنگ
دل دیوانهی تنها ٬ دل تنگ
ناله از درد مکن،

آتشی را که در آن زیستهای سرد مکن
با غمش باز بمان،

سرخرو باش از این عشق و سرافراز بمان
راه عشق است که همواره شود از خون رنگ
دل دیوانهی تنها٬ دل تنگ

فریدون مشیری

شراب تلخ می خواهم که مردافکن بود زورش

که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش