که هرکی تو رو خواست همیشه بدآورد

تا کجا؟ مرز آدم ها کجاست؟

حدشون برای خورد کردن بقیه تا کجاست؟ تا چه حد میتونن له کنن؟؟؟؟

دلم از دلتنگی یک دوست تنگ است...

مسیحای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین...

مسیح باز مصلوب!

شام آخر

خُنُک آن قماربازی که بباخت هرچه بودش

بنماند هیچش الّا، هوس قمار دیگر

درد به دور گردنم

می بافم

تار از درد، پود از غم

رج به رج، دونه به دونه.

دردها رو می بافم در سکوت سنگین قلبم.

چه زمستان سردی خواهم داشت با این شال به دور گردنم!

خاک...خنده

خاک بر فرق اعتبار کنم

خنده بر وضع روزگار کنم

که سرابی تو، سراب

و چه روياهايي!
که تبه گشت و گذشت
و چه پيوند صميميتها
که به آساني يک رشته گسست
چه اميدي, چه اميد؟
چه نهالي که نشانديم و بي بر گرديد

دل من ميسوزد
که قناريها پر بستند
که پر پاک پرستوها را بشکستند
و کبوترها را
آه کبوترها را
و چه اميد عظيمي به عبث انجاميد

دل خراب...

دل خراب من ازین خرابتر نمی شود

که خنجر غمت ازین خرابتر نمی زند