هرکسی خاطره ای داشت گرفت از من و رفت...تو بیندیش که تا بیهده قابت نکنم

سلام!

۱۸ ام قاعدتاْ باید می نوشتم ولی نشد!

تو این فاصله که نمی نوشتم اتفاقای زیادی افتاد شاید مربوط ترینش به اینجا دو ساله شدن

«من و سکوت و صبوری؟ من و تحمل دوری؟»     بود تو ۱۸ آبان!

بقیه اش دیگه از دهن افتادن! گفتن ندارن!!

 

آواز عاشقانه ما در گلو شکست

حق با سکوت بود صدا در گلو شکست

تا آمدم که با تو خداحافظی کنم

بغضم امان نداد و خدا در گلو شکست