| تبليغات | X |
سلام.
مدتها بود که گردنم درد میکرد. قشنگ مسیر درد رو توش حس میکنم که بیشتر از سمت راست میگیره و میره به سمت بالا تا ناحیه تمپورال همینطود تیر میکشه. روز به روز هم داره بدتر میشه دردش. از نظر دکترم نپرسید چون مطمئن میشم که اصلاً تا اینجای وبلاگ منو نخوندید. چون سابقهی ما در دکتر رفتن، مشهوره! خانوادگی!
هر چند وقت یه بار دردش اونقدر شدید میشه که به غلط کردن میفتم و میگم که همین فردا میرم دکتر ولی فرداش عمراً این کار رو بکنم.
چند وقت پیش، تو یکی از همین اپیزودهای تنبه که به فکر دکتر رفتن بودم، داشتم فکر میکردم که به دکتر چی بگم. بگم کجای گردنم درد میکنه؟ هرچی فکر کردم که اسم چهار تا دونه عصب و عضله تو گردن یادم بیاد، نشد که نشد. حالا خوبه که آناتومی سر و گردن رو یه بار افتاده بودم و خیر سرم دوبار خوندم (خوندم؟ شوخی هم حدی داره!!!) من واقعاً برای همه استید آناتومی دنیا متاسفم که به یکی مثل من هم میگن که آناتومی خونده!
از پریروز دوباره دردش شروع شده ولی وحشتناکتر. کلاً شبکه عصبی گردنم رو درگیر کرده. زده به دستهام. دیروز داشتم از دست درد میمردم.
حالا بیخیال این قسمت بشید که میخوام ماجراهای دیروز و کلاسهای عملی انگل شناسی و پاتولوژی رو براتون تعریف کنم.
درس انگل ما الان کرمهاست. من که حالم کلاً از آزمایشگاه انگل به هم میخوره. پر از شیشههاییه که توشون کرمه و انواع جک و جونورهای حال به هم زن دیگه.
یه عالمه میکروسکوپ هست که روی هر کدوم یه کرم یا یه لارو یا یک تخم انگل گذاشتن که همه عین همدیگه. تازه هنر کنی فرق مثلاً این بیست تای این جلسه رو با هم بفهمی و اسمشون رو هم حفظ کنی، دیگه عمراً بتونی با جلسههای قبلی مقایسه کنی و تشخیص بدی. همه عین همدیگه. تازه من که اصلاً تئوری ماجرا رو نمیدونم که بخوام عملی تشخیص بدم. فرق کرم و لارو رو هم نمیدونم. حالا خود لارو کلی دک و پوز و کلاس واسه خودش داره.
باید دونه دونه این میکروسکوپها رو نگاه کنی و تشخیص بدی و مقایسه با قبلی بکنی و ... من هم کلاً کم حوصله. فقط منتظرم که حضور و غیاب بکنند و در برم. بیمعرفتها آخر کلاس حضور و غیاب میکنن.
من فقط یه نگاه میکنم به میکروسکوپ که چیه. نه به جزئیات کار دارم نه به تفاوتش با یه کرم دیگه نه هیچ چیز دیگه. همین که یه دور چشمم بهشون افتاد کافیه، دِ در رو!
هر چند دقیقه، مثلاً یه ربع یه بار، عذاب وجدان میگیرم و سعی میکنم که با دقت نگاه کنم ولی خب من که چیزی بلد نیستم. پس چارهی کار چیه؟ از کجا یاد بگیرم؟
چارهی کار فقط همینه:
انگل شدن!
منظورم این نیست که به دنیای زیبا و جذاب مثلاً کرمهای داخل روده قدم بذارم (اووووووووغ)، باید انگل بچه درسخونها شد. معمولاً یه عده هستند که کامل خوندن و بلدن و تشخیص میدن و تازه کشف هم میکنن و واسه هم توضیح میدن و از استاد میپرسن و ... خب باید رفت کنارشون وایساد و گفت:
"بچهها منم ببینم؟
این چیه الان؟
استاد چی چی گفت؟"
حالا هرچی بدبختتر به نظر بیای و دلشون بیشتر برات بسوزه، بیشتر یاد میگیری!
اینها که گفتم رو دیروز سر کلاس انگل کشف کردم.
بعد از انگل، پاتولوژی عملی داشتیم. قشنگ تیریپ انگل رو اونجا هم حس کردم. باید یه سری لام رو تحویل میگرفتیم ومیدیدم ولی من رفتم لامهای بچهها رو دیدم و برام توضیح هم دادن. البته دستشون درد نکنه. خدا خیرشون بده!
آیییییی گردنم درد میکنه، دیگه بیشتر نمیتونم بنویسم.
فعلاً
روزی که دلم پیش دلت بود گرو
دستان مرا سخت گرفتی که مرو
حالا که دلت بر دگری مایل شد
کفش کج ما راست نمودی که برو
نوشته شده در یکشنبه 20 فروردین1385ساعت 22:5 توسط فائزه سوداگری
|
